Verhaal van een voettocht via Rome naar Jerusalem - K. van der Poel (9789090213347)
- ISBN / CODE: 9789090213347
- Editie: 2007
- Uitgever: Eigen Beheer
- Soort: Reisverhaal
- Taal: Nederlands
- Schrijf als eerste een review
-
€ 17,50
Uitverkocht, nooit meer leverbaar
Beschrijving
Helen en Klaas van der Poel liepen in de jaren 2002 - 2006 naar Jerusalem. Ze volgden eerst de Via Francigena naar Rome. Vandaar zochten ze hun weg door Zuid Italië en Griekenland en het Heilig Land naar Jerusalem. Dit verhaal beschrijft hun pelgrimstocht en geeft inzicht in hun beweegredenen, impressies en ervaringen onderweg. In 125 dagen liepen ze vijfduizend kilometer. Waarom? ,,Een pelgrim moet verder.’’
Interview met TROUW:
Helen en Klaas zijn al ruim veertig jaar elkaars ‘levensgezellen’. Sportief aangelegd als ze zijn - joggen, hockey, tennis, wandelen, zwemmen - liepen ze jaren geleden een deel van het Pieterpad in de omgeving van Assen. Dat werd het hele pad, van Pieterburen naar de Pietersberg bij Maastricht. Toen - de wandellust bleek nog niet geblust - naar Santiago de Compostella. ,,2500 Kilometer, moet kunnen’’, zeiden we tegen elkaar, weet Klaas nog. “Jeugdige overmoed”, zegt hij nu.
De tocht was een bijzondere ervaring. Het stel uit Wassenaar deed er de broodnodige ervaring op met stijve spieren en blaren, met het regelen van een slaapplaats, met stempelkaarten en pastoors. ,,Met je pelgrimspaspoort kom je een heel eind, op de route naar Santiago.’’ Het is een vaste route, vele honderden mensen lopen hem ieder jaar af. Horeca, gastverblijven maar ook particulieren langs de route zijn er mee vertrouwd geworden. ,,De infrastructuur van de kerk was een grote steun. Als je de pastoor vraagt of je de mis bij kunt wonen en hoe laat die is, openen zich nogal eens deuren.’’ Klaas en Helen vatten meer dan eens de slaap aan, starend naar een pastorieplafond. Al dan niet na een goed glas wijn of een complete maaltijd met de eerwaarde.
Francigena
Maar als iets zo goed bevalt, dan wil je weer. De grote middeleeuwse pelgrimstochten gingen naar Rome, en later, - de kruistochten – naar Jeruzalem. ,,Dan ga je zelf ook dromen om naast de schelp van Sint Jacob, de sleutels van Sint Pieter en het kruis van Jeruzalem op je rugzak te hangen.’’
Waarom onderneem je zo’n pelgrimstocht? Op basis van onze belevenissen op de tocht naar Santiago was ons korte antwoord meestal: ,,Omdat het een geweldige uitdaging is.’’ Een wat meer uitgebreid antwoord zegt dat het een waardige sportieve uitdaging is: een paar maanden lopen, met al je aardse bezittingen op je rug, dat is toch meer dan een vierdaagse. Verder is het een unieke manier om de natuur te beleven: warmte en kou, bloemen en vogels, bergen en dalen. Het is ook een avontuur waarbij je de gekste mensen tegenkomt en het is een educatieve reis dwars door de cultuur van Europa en dwars door de historie van koningen, kinkels en heiligen. En ook – heel belangrijk – het is een stuk geestelijke verdieping, waarbij je eerst jezelf tegenkomt en vervolgens de religieuze inspiratie beleeft van al die mensen die je voorgingen. En dat zijn er, door de eeuwen heen, heel wat geweest.’’
Het bleek een echte uitdaging. Er bestonden toen nog geen wandelgidsen van de route, voor zover Klaas en Helen konden nagaan. Zelfs geen behoorlijke beschrijving. Je moet maar zien hoe je er komt. Via Frankrijk of Duitsland, over de Balkan of door Griekenland? En het is een heel eind. Naar Rome 2000 kilometer, naar Jeruzalem ergens tussen de 4000 en 6000 kilometer, afhankelijk van hoe je loopt en welke stukken je de boot neemt..
De Van der Poels kwamen tenslotte uit op de Via Francigena, een historische route van Canterbury via Reims en de Grote Sint Bernhard, naar Rome. In het jaar 990 liep bisschop Siegeric (‘zegenrijk!’) die al.
* In het vroege voorjaar van 2002 vertrekken we uit Wassenaar. Er staat een frisse zuidenwind en we tornen daar tegenop, langs Delft, bij Maassluis over de Waterweg, door Europoort, naar Brielle, vlak bij de kerk van de martelaren van Gorkum.
Over de Zeelandbrug, de pont bij Perkpolder, door Vlaanderen en via Mons het Frans-talige gebied in. Vrienden en bekenden lopen in die dagen zo nu en dan een eindje tijd mee. **
,,De velden zijn nog kaal en dat maakt dit toch al ruime landschap extra wijds. We zien ook nogal wat wild: fazanten, hazen, reeën. Midden in het landschap stuiten we op een Romeinse weg, de Voie Romaine. Deze lijkt regelrecht richting Reims te lopen. Aan de einder duikt na enige tijd een grijs puntje op. Dan worden het er twee. Het lijkt op de kathedraal van Reims en het is de kathedraal van Reims die zich langzaam aan de horizon verheft. Heel imposant. En als je er eindelijk voor staat is het nog imposanter: wat een schitterend stuk architectuur. Hier voerde Jeanne d’Arc de kroonprins binnen en werden voortaan alle koningen van Frankrijk gekroond. Zo kost het geen moeite om neer te knielen en je op een gebed te concentreren. Het is Paaszaterdag en die avond sluiten we ons aan bij de dienst die de bisschop van Reims in de oude kerk van St. Jacques opdraagt. Langzaam wordt de kerk door kaarsen verlicht en we zingen met de anderen mee: Mon Dieu, tu es beau, mon Dieu, tu es grand. Een waardige Paas-ervaring. De volgende dag doen we het nog eens dunnetjes over met een plechtige Latijnse mis in de kathedraal en een glas champagne in de voorjaarszon op een terras.’’
Helen en Klaas komen in die april-dagen van 2002 tot Vercelli, in de Po-vlakte. Een jaar later komen ze er terug, om hun einddoel te bereiken: Rome. ,,De etappe plaatsen zijn er steeds prima. In Mortara een vriendelijk onthaal in een oud klooster dat nog is gesticht door Karel de Grote. In Pavia in een opvang voor armen. Kost niks, gift in een busje. In Pavia staan we (letterlijk) stil voor het graf van Augustinus, de grote prediker, U weet wel, van De Civitate Dei.’’
Zo zijn de dagen vol met ontmoetingen met historische mensen en plaatsen, die ook nu nog iets te zeggen hebben. De wonderbaarlijke kapel van Pancole, de gesprekken met de paters Augustijnen in San Gimignano. Goede Vrijdag bij de Benedictijnen in Monte Oliveto. * ,,De paters (er zijn er meer dan zestig) zingen de vespers en de completen in het Latijn, Gregoriaans uiteraard, in de prachtige kapel. Ik zing mee: Christus in voor ons gehoorzaam geworden. Dan ben je helemaal klaar voor het hoogfeest van Pasen’’ **
Na ruim twee maanden lopen in twee jaar komen de Van der Poels aan in Rome. Het certificaat halen, het beeld van St. Pieter aanraken, er blijkt een zaligverklaring gaande. ,,Een zee van mensen, iedereen juicht en zingt. Voor ons? De paus wuift. Naar ons? En de zon schijnt, op ons. Heer, het is ons goed hier te zijn, in Rome.’’
Binnenkant
Tegen de tijd dat ze in Rome zijn, is wandelen al lang pelgrimeren geworden. Klaas: ,,Onze pelgrimswegen worden gemaakt door de ontmoetingen met mensen. Als pelgrim wordt je merkwaardig gemakkelijk toegelaten tot de binnenkant van mensen. Als je ergens hebt aangeklopt en je hebt je verhaal verteld, dan vertellen mensen ook vaak hun verhaal.’’ Helen: ,,Vaak sta je versteld van de goedheid die je onderweg ontmoet. Twee oude mensen op een landgoed waar aanvankelijk geen plaats is, maar die, als ze horen dat je pelgrim bent, je uiteindelijk onthalen met hun beste wijnen en je om zes uur ’s ochtends ontbijt op bed komen brengen.... Ik zelf ben er ook gastvrijer door geworden. Hartelijker.’’
In maart 2004 (‘Zuid-Europa is in het voorjaar op zijn mooist’) besluiten Helen en Klaas dat ze eigenlijk al die tijd al op weg waren naar Jerusalem en lopen ze verder van Rome naar Bari.
* ,,De stad bevalt ons: brede avenues, mooi wandelgebied. We trekken naar de oude stad, naar de basiliek van Sint Nicolaas. De weg leidt via een prachtige boulevard, met mooi uitzicht op zee en een lekker windje. We nemen het ervan en lunchen in de zon. Dan op zoek naar de basiliek. Daar is hij, Sint Nicolaas. Een groot bronzen standbeeld buiten, geschonken namens het Russische volk door president Putin. De basiliek is uit de elfde eeuw, Longobardisch-Romaanse stijl, en lijkt veel op andere kerken uit die tijd die we in de stadjes van Apulië en veel eerder in Toscane al gezien hebben. Maar dan groter, mooier en prachtig afgewerkt. Binnen nog meer beelden van de goede heilige, schilderingen, de marmeren zetel van de abt die de kerk in 1087 gesticht heeft. Dan de crypte met de relikwieën. Een plek om even te knielen en stil te staan en dat doen we met overtuiging en oprechte dankbaarheid. Dank u Sinterklaas, het was een mooie tocht, bedankt voor alle mensen die ons geholpen hebben, bedankt voor de inspiratie en het goeie voorbeeld dat je ons en alle mensen gegeven hebt.’’ **
‘Blijf bij ons’
Weer een jaar later doen Helen en Klaas het stuk van Bari naar Rhodos, via Corfu, de Peloponnesos en Kreta. En in april 2006 landen de twee op het vliegveld Ben Gourion bij Tel Aviv. Vandaar gaat het naar het meer van Galilea.
* Tabcha is een plek aan een meer waar ze een kerkje gebouwd hebben over een rots en voor die rots zit in de vloer een Byzantijns mozaïek van een korf met broden en twee vissen. Op deze rots, zeggen ze, zat Jezus toen hij die jongen met die zes broden en twee vissen voor zich zag staan en zei: ‘Deel maar uit jongen’. En waar toen vierduizend mensen spontaan hun stiekem meegebrachte eten met elkaar begonnen te delen totdat iedereen genoeg had. Wonderlijk, of althans, dat zeggen ze. Zo komt het wonder inderdaad dichterbij.
En het komt nog dichterbij als je een eindje verder met je blote voeten op de rots staat waar Petrus op stond toen Jezus tegen hem zei: ‘Jij bent mijn rots, op jou ga ik iets groots bouwen’. Wat moet Petrus wel gedacht hebben? O ja, dat staat er ook bij, bij Mattheus. Petrus stond op deze rots en zei: ‘Heer, hou op. Ik ben een zondig mens.’ Hij ook, ik ook, denk ik. **
In het Heilige Land stapelen de ervaringen zich op.
We klimmen de weg op en er staan wat onduidelijke aanwijzingen naar links en naar rechts. We besluiten op links en staan al gauw voor een kennelijk heiligdom, maar geen Trappistenklooster. Wat dan? Emmaus, zegt een bord en de portier bevestigt het: dit is de plek waar de overlevering zegt dat het dorp Emmaus was.
,,Weer zo’n plek die wandelaars de kriebels bezorgt’’, vertelt Klaas. ,,Ineens sta je er. Op een dagreis van Jeruzalem, besef je dan. Twee wandelaars, en Christus liep met hen mee, maar ze hadden niets in de gaten. Heer, blijf bij ons, zeiden ze, want het werd al avond. Wie waren die twee? Wandelaars zoals wij. Met de hoop dat de heer bij ons blijft.’’
Goede Vrijdag en de laatste dag van onze pelgrimstocht. Het is kwart voor twaalf, daar is de muur, daar de Jaffapoort, we lopen er onderdoor, we zijn er, in Jeruzalem. Nog een keer er uit om een foto te maken.. Het is vijf voor twaalf, waar is de kerk van het Heilig Graf? Dwars door de Arabische markt? Even aarzelen we, kan dat? Gaan we niet verdwalen? We duiken er in, vragen, vragen en op Goede Vrijdag 2006 om twaalf uur staan we op de drempel van de kerk van het Heilig Graf, van Golgotha. Ons pelgrimsdoel is bereikt.
De cursief gedrukte passages zijn overgenomen uit het boek ‘Verhaal van een voettocht – Via Rome naar Jeruzalem’ dat Helen en Klaas van der Poel in eigen beheer hebben uitgegeven.
Reviews
Geen reviews gevonden voor dit product.
Schrijf een review
Graag horen wij wat u van dit artikel vindt. Vindt u het goed, leuk, mooi, slecht, lelijk, onbruikbaar of erg handig: schrijf gerust alles op! Het is niet alleen leuk om te doen maar u informeert andere klanten er ook nog mee!
Ook interessant voor europa/italie
-
Wandelkaart 4 Carta-guida Isola d'El
€ 15,95Wandelkaarten Toscane - Toskane -
Wegenkaart - landkaart 1 Italië Cent
€ 14,95Wegenkaarten Italië -
Wandelgids 25 Rund um den Comer See
€ 18,50Wandelgidsen Lombardije - Italiaanse Meren -
Wegenkaart - landkaart 2 Italië Cent
€ 14,95Wegenkaarten Italië -
Wandkaart 02297 Italië - Italy | 59
€ 23,95Wandkaarten van landen Italië
